Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home2/armanben/public_html/farabiasl.ir/engine/classes/templates.class.php on line 214

زندیاد جواد صدیق زاده ( بوغلو جواد)
فرزند میرزا محمد آقا ملقب به صدیق التجار معتمدالدوله
وپدر پهلوان محمود صدیق زاده،
یکی از رجال و عیاران نامی؛ که در این جا میتوان به اندکی از خدمات فراوانی که در زمان حیاتش انجام داده فهرست وار اشاره کرد
۱_ خاتمه دادن به جنگ و خونریزی مسلحانه چندین ماهه ،مابین ارامنه و مسلمانان در مراغه که در زمان خود به معظلی دردناک و مرگباری تبدیل شد بود ؛ با ریش سفیدی ، میانجیگری وتدبیر و کاریزمای خاص وحرمتی که طرفین متخاصم نسبت به وی قائل بودن سبب گردید مابین ارامنه و مسلمانان در مراغه به صلح ورفع مخاصمه گردد
۲_ پایان دادن به بدعت و جنگ و آشوبهای حیدری و نعمتی که در قرن ۱۳شمسی دوران قاجار عزاداران حسینی در قالب این دو فرقه بجدال با هم میپرداختن و در ایام محرم برخوردها شدت بیشتری هم بخود میگرفت و هرسال چند کشته و زخمی از این جدالها برجا می ماند که این اعمال به تدبیر وی تبدیل به دعوت از عزاداران وای حسین شاه حسین محله دروازه، طرفه مخاصمه به اعتبار قول وسیبیل گروئی بوغلوی جواد جهت تضمین امنیت جان مدعووین در روز سوم محرم (علمبندان) به محله قرخ ایاق خاتمه یافت و تبدیل به آیین جدیدی شد که همه ساله سوم محرم محله دروازه و عزادران محلهای دیگر شهرمان جهت برگزاری آیین شاه حسین وای حسین به محله قرخ ایاق می آمدند و نیزدرششمین روز محرم عزاداران محله قرخ ایاق ودیگر محله های شهر جهت عزاداری به دروازه میرفتند وبا حرمت و مهمانوازی میزبان مواجه می شدن که دیگر از آن بربریت ها و برادر کشی ها خبری نبود و میزبانان با احترام کامل، تکریم بزرگ وکوچک درهنگام پیشباز و قربانی احشام مقدمشان را گرامی می داشتندو هنگام خروج وبدرقه ای با شکوه به مراسم پایان می دادند البته ناگفته نماند که همان مراسم تاکنون بهمان صورت اولیه و آیینی پا برجاست اما متاسفانه بعضی بدعتها و افراطهای بر آن افزوده شده است
۳_ در زمان جنگ جهانی دوم هنگامی که لشکر اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان و مراغه را اشغال نموده بودن زنده یاد جواد بهمراه برادران دلیرش حمید ، مجید ، عبدالعظیم ، حسین و تنی چند ازعیاران شهر را بعنوان تفنگچی متحد می کند واز ورود و اتراق و ایجاد کمپ ارتش روس به داخل شهر و چپاول ، قتل و غارت و تجاوز به اهالی شهر جلوگیری میکنند و بعنوان کفیل شهربانی مراغه در ساختمان آن اداره در داش مغازالار مستقر میکردند تا پس ازخروج ارتش شور از ایران واستقرار قوای دولتی اداره و امنیت شهر به آنان ارجاع میدهند.
عباسقلی اکبری (فقیر مراغه ائی)
عباسقلی اکبری فرزند درگاه قلی متخلّص به فقیر مراغه ائی در سال 1303 شمسی در روستای نوا از توابع شهرستان مراغه دیده به جهان گشود وی از ارادتمندان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) بوده و از بنیانگذاران انجمن ادبی اوحدی به همراه "سهند" و "نشید مراغه ای" بشمار میرود و صاحب آثاری چون «جام بشارت»و «گلشن صفا» است
عکسهای بیشتر و بقیه مطلب را در ادامه مطلب ببینید
]]>
میرزا مهدی شکوهی مراغه ای
میرزا مهدی شکوهی مراغه ای از شعرای معروف مراغه در قرن سیزدهم واوایل قرن چهاردهم هجری است که به پیروی از محتشم کاشانی ترکیب بند فاخری در سیصد و چند بند به ترکی آذری سروده است ودر سن 67 سالگی از دنیا رفته است
وی در سال 1246 ق در تبریز متولد و در نوجوانی با خانوادهاش به شهر مراغه عزیمت و در آن شهر ساکن و به شغل آئینهسازی مشغول گشته است؛ میرزا مهدی غزلیات شیرین و تضمینات نمکین دارد و تخلص وی شکوهی بوده است.
میرزا مهدی در دوره ای میزیست که در آذربایجان شعرای توانایی زیسته اند. از جمله معاصران شکوهی میتوان به حکیم لعلی، راجی، آهی، ضیاء تبریزی اشاره کرد که با آنها دوستی داشت تا جاییکه میرزا مهدی در مرگ راجی تبریزی (1291قمری) و ضیاء تبریزی مرثیه هایی سروده است.
میرزا مهدی شکوهی را می توان پیشگام ترکیببندسرایی در آذربایجان دانست که از یک سو به ترکی آذری در این قالب مرثیه سروده است و از سوی دیگر به روایت تاریخ وقایع کربلا از ابتدا تا انتها مبادرت کرده است.
عکسهای بیشتر و بقیه مطلب را در ادامه مطلب ببینید
]]>
ميرزا محمود آقايي فرزند ميرزا محمد متخلص به فاني يكي از چهره هاي سرشناس و در عين حال گمنام مراغه مي باشد. وي در سال 1253 چشم به دنيا گشود. متاسفانه در حاليكه بيش از سه سال نداشت در يك حادثه پدر و مادر خود را از دست داده و زير نظر دايه بزرگ مي شود. در دوران كودكي تحصيلات مرسوم زمان را از اساتيد وقت در زادگاهش كسب نمود. وي در ضمن تلاش جهت تامين معاش از محضر اساتيد جهت كسب علم ودانش استفاده مي نمايد.
ميزان تحصيلات وي مشخص نيست ولي از بررسي آثار خطي كه در دو دفتر شعري از خود به يادگار گذاشته است معلوم مي گردد وي فردي شاعر مسلك و عالمي روشن ضمير بوده است. وي همچنين در علم هيئت و نجوم و فقه و اصول فردي مطلع و صاحب نظر بوده است.
ميرزا محمود در شعر فاني تخلص مي نموده است و هميشه به ائمه اطهار عشق مي ورزيده است. فاني در اواخر عمر بينايي خود را از دست مي دهد و در اشعارش به اين موضوع اشاراتي داشته است. فاني در اغلب اشعار خود با طبعي روان به نصيحت جوانان پرداخته و از مردم آزاري, آنان را بر حذر داشته و هشداري داده است كه از پس امروز فردايي هم هست. در نهايت فاني به سال 1329 در شهر مراغه دار فاني را وداع گفته و به سراي باقي شتافت
حاج حسین فرهادی مراغه ای متخلص به(فتا)که یکی از افتخارات این کشور علوی میباشند درسال 1363در شهرستان مراغه و درخانواده ای بسیار مذهبی وحسینی دیده به جهان گشود. وی دوران نوجوانی خویش را در محضر پدر بزرگش مرحوم حضرت حجه السلام والمسلمین حاج شیخ اکبر فرهادی مراغه ای(که یکی از علمای نامدار زمان خویش بودند) سپری نموده ، بعد از اینکه حاج شیخ اکبر فرهادی در سال 1377 دار فانی را وداع گفتند وی از محضر پدر بزرگوارشان جناب آقای مرتضی فرهادی(که یکی از مادحین و شعرای دلسوز اهلبیت(ع)میباشند)کسب علم وادب نموده اند ...(فتای مراغه ای) از دوران کودکی علاقه ی شدیدی به شعر وشاعری داشت، به شعرای بزرگ واهل قلم عشق می ورزید، وی از اواخر دوران کودکی شعر گفتن را شروع نموده و از اوایل دوران نوجوانی به انجمن ادبی استاد دخیل مراغه ای راه یافت ودرآنجا از محضراساتید فرهیخته ای همچون: استاد حاج میرزا حسین کریمی مراغه ای وحاج سید حبیب صدر مراغه ای کسب علم و ادب نمود
عکسهای بیشتر و بقیه مطلب را در ادامه مطلب ببینید
]]>

حاج محمد فتوحی - فتوح الملک

یکی از خانواده های فرهنگ دوست و معارف پرور شهرستان مراغه خانواده فتوحی و در راس آن مرحوم حاجی محمد فتوحی( فتوح الملک) بوده است که خدمت ارزنده ای در بسط و توسعه فرهنگ مراغه در زمان حیاتش انجام داده و بعد از فوتش فرزند ارشد آن مرحوم حاجی عیسی فتوحی( فرید الملک) که سال ها در اوایل تاسیس اداره فرهنگ ریاست افتخاری آن را عهده دار بودند به پیروی از نیات خیر خواهانه پدر در اعتلای فرهنگ مراغه زحمات و کوشش های فراوانی به عمل آورده است.
یکی از اقدامات مفید و ارزنده و خیرخواهانه مرحوم فتوحی تاسیس مدرسه شبانه روزی فتوحیه در سال 1302 شمسی در شهر مراغه بوده است. که سال ها با سر پرستی مرحوم فرید الملک در این شهر دایر و اطفال بی سرپرست در آن نگهداری و به تحصیل اشتغال می ورزیدند.
روش تعلیم در این مدرسه بدین ترتیب بود که پس از 4 سال تحصیل ابتدائی روزانه چند ساعت نیز صنایع دستی از قبیل پارچه بافی کفشدوزی خیاطی به آنها تعلیم داده می شد. هر4 نفر از محصلین در یک اطاق که مجهز به وسایل خواب و مطالعه بوده نگهداری می شدند و برای هر یک از آنها سالانه سه دست لباس داده می شد.
عکسهای بیشتر و بقیه مطلب را در ادامه مطلب ببینید
]]>

